„Uniemożliwiający”, czyli niemożliwy do wykonania
Laboratorium: drgania w normie, hałas w normie, pralni nie słychać. Sąd: uszczelnić tak, żeby nic nie przenikało. Nikt nie powiedział jak. Potem 33 150 zł za to, że się nie udało.
Sygnatura: I Ca 45/18, Sąd Okręgowy w Suwałkach, a potem I Ca 411/22.
Sąd Okręgowy zamawia pomiar także po to, żeby ustalić, jakie czynności pozwani „powinni podjąć, aby zaniechać immisji”. Laboratorium mierzy i pisze: drgania bez przekroczeń, hałas bez przekroczeń, pralni w mieszkaniu nie słychać. Zaleceń brak, bo nie ma czego naprawiać.
Biegli w pierwszej instancji podawali konkretne rozwiązania: podkładki „gumowe lub korkowe” pod pralki, projekt wentylacji. Sąd tego nie bierze. Opinii biegłego „w zakresie przenikania pary wodnej”, czyli dokładnie tego, co nakaz miał zatrzymać, nie chce.
I pisze w sentencji: uszczelnić i wytłumić lokal „w sposób uniemożliwiający przenikanie” pary, zapachów, hałasu i wibracji.
Uniemożliwiający. Nie „ograniczający do przeciętnej miary”, jak każe art. 144 k.c.. Uniemożliwiający. Zero zapachu z pralni. Zero dźwięku z pralki. Zero drgań w kamienicy, w której głównym źródłem hałasu jest, według pomiaru, ulica.
Nakaz, którego nie da się wykonać, bo nikt nie powiedział jak, a to, co trzeba osiągnąć, nie istnieje w przyrodzie.
Rachunek
Cztery lata później Sąd Okręgowy w Suwałkach sprawdza, czy Państwo Adrian wykonali niewykonalne. Przy okazji dopisuje do nakazu to, czego w sentencji nie ma: środki mają „całkowicie niwelować” przedostawanie się także „substancji chemicznej w postaci tetrachloroetenu”.
Wynik: pozwani „nie podjęli skutecznych działań”. 33 150 zł.
Że próbowali, a sąsiedzi zablokowali wyrzutnię nad dach? To już inna historia. Też z rachunkiem.
Jak to jest możliwe?
Następny przykład
Chemia przez strop? Pod podłogą powodów leżała papa smołowa →