Schrödinger miał kota. Białystok ma tetrachloroetylen.
Jeden akapit: tetrachloroetylen jest „prawdopodobnie rakotwórczy”, więc Państwo Adrian płacą. Kilka akapitów dalej: „brak jest podstaw do przyjęcia, że tetrachloroetylen jest kancerogenny”, więc powodom nic więcej się nie należy. Ten sam wyrok.
Sygnatura: I ACa 932/21, Sąd Apelacyjny w Białymstoku.
Przepis Art. 23 i 24 k.c. odróżniają zagrożenie dobra osobistego od jego naruszenia. Art. 448 k.c. daje pieniądze tylko za naruszenie, które spowodowało krzywdę.
Poprawnie Jeżeli pieniądze mają być za zdrowie, to za uszczerbek na zdrowiu, ustalony dowodem. Samo zagrożenie to za mało.
Kiedy trzeba zasądzić
- „tetrachloroetylen jest prawdopodobnie rakotwórczy i chociaż nie ma w tej materii stuprocentowej pewności, to działanie powodów (…) polegające na opuszczeniu mieszkania, nie może być odbierane jako przejaw ich nadmiernej wrażliwości”
Kiedy trzeba oddalić
- „brak jest podstaw do przyjęcia, że tetrachloroetylen jest kancerogenny, takie jest obecne stanowisko nauki”
Ten sam sąd. Ten sam dzień. Ten sam wyrok. Ta sama substancja.
Rakotwórcza, kiedy trzeba uzasadnić, że rodzina miała prawo uciec, a Państwo Adrian mają za to zapłacić. Niegroźna, kiedy powodowie chcą ustalenia odpowiedzialności na przyszłość i trzeba im odmówić. Nauka nie zmieniła zdania między jednym akapitem a drugim. Zmieniło się tylko to, co akurat trzeba było uzasadnić.
A za co w ogóle te pieniądze? Sąd Apelacyjny sam pisze, że sąd niższej instancji o zdrowiu mówił „ogólnikowo”, „eksponując zagrożenie dla zdrowia powodów, a nie faktyczny ich uszczerbek na zdrowiu”. Za zagrożenie prawo zadośćuczynienia nie przewiduje. 300 000 zł zostaje.
O krzywdzie psychicznej: „większość dolegliwości przedstawionych w opinii ma charakter subiektywny”, „tym niemniej nie można przyjąć, aby te subiektywne odczucia nie doznawały usprawiedliwienia”. Nie wykazano, że są uzasadnione, ale nie da się przyjąć, że nie są. Podwójne przeczenie zamiast dowodu.
Schrödinger miał kota. Białystok ma tetrachloroetylen.
Jak to jest możliwe?
Następny przykład
Sąd jako lekarz i toksykolog →