Jak to jest możliwe?
WŁASNE USTALENIA SĄDU ← Sprawa o immisje

Uciekli przed zapachem, którego nikt poza nimi nie czuł

Dwie kontrole Sanepidu, trzech biegłych, dwoje sąsiadów: zero zapachu. Jeden remontowiec: „uderzał w nos”. Zgadnij, komu sąd uwierzył.

Wyrok I C 90/15 (Sąd Rejonowy w Olecku, 7.11.2017): zapach, który „uderzał w nos”, potwierdza człowiek robiący u powodów remont. Sąsiedzi, którzy żadnych zapachów nie czuli, „niewiele wnieśli do sprawy”.
Sanepid w Olecku: kontrola 2.03.2012, w czasie gdy pralnia jeszcze prała chemicznie, „nie wykazała obcych, chemicznych zapachów pochodzących z pralni”. Kontrola 20.07.2017: „nie stwierdzono obcych chemicznych zapachów”.
Sanepid, 20.07.2017: środki używane w pralni. Proszek do prania, krochmal, płyn do płukania. Właścicielka nie zatrudnia pracowników.
Protokół rozprawy I C 90/15. Sąsiad mieszkający ściana w ścianę z pralnią i sąsiadka, która bywała w mieszkaniu powodów: ani zapachów, ani pary, ani dźwięków.
Nagranie rozprawy (I C 90/15). Biegły z zakresu wentylacji: „Zapach? Nie, nie jest moją dziedziną”, „nie przypominam sobie, żebym coś takiego odczuwał”.
Nagranie rozprawy (I C 90/15). Biegły z zakresu budownictwa o zapachu w mieszkaniu powodów: „może bardziej zaduch”, „bo oni tam nie użytkują teraz tego mieszkania”.

Sygnatura: I C 90/15, Sąd Rejonowy w Olecku.

Pranie chemiczne skończyło się w maju 2012 roku. Pralnia pracuje od 9 do 17, w soboty sporadycznie. Tak ustalił sam sąd.

I ten sam sąd ustala: „W nocy (…) zapach środka chemicznego był tak intensywny, że nie pozwalał domownikom na spokojny sen.” W nocy. Kiedy pralnia jest zamknięta. Do tego od siebie: to są odczucia „przeciętnego odbiorcy”, a „nie są to z pewnością odczucia związane z nadwrażliwością powodów”.

Sprawdźmy więc przeciętnych odbiorców, którzy tam byli.

KtoCo czuł
Sanepid, 2.03.2012 (jeszcze w czasie prania chemicznego)„nie wykazała obcych, chemicznych zapachów pochodzących z pralni”
Sanepid, 20.07.2017„nie stwierdzono obcych chemicznych zapachów”
Biegły z zakresu wentylacji„nie przypominam sobie, żebym coś takiego odczuwał”
Biegły z zakresu budownictwa„może bardziej zaduch”, bo mieszkanie stoi puste
Biegły toksykolog„na pewno nie było takiej widocznej emisji, bo byśmy na obiekt nie weszli w ogóle”
Sąsiad, ściana w ścianę z pralnią„Nie przypominam sobie abym odczuł jakkolwiek zapachy z pralni”
Sąsiadka, bywała u powodów„Nie zauważyłam tam zapachów ani dźwięków”
Kominiarz, w mieszkaniu powodów„nie czuł zapachów pralni chemicznej” (tak zapisał sąd)

Dwie kontrole, trzech biegłych, dwoje sąsiadów i kominiarz. Zero zapachu.

„Niewiele wnieśli”

Co sąd zrobił z tymi ludźmi? Sąsiad, który półtora roku mieszkał za ścianą pralni i nie czuł zapachów: jego zeznania „niewiele wniosły do sprawy”. Dwoje kolejnych świadków, którzy w pralni czuli tylko „zapach typowy dla maglowania”: „niewiele wniosły”.

A kto wniósł dużo? Człowiek, który robił u powodów remont. Według sądu był „bezpośrednim świadkiem obu zjawisk”, a zapach prania chemicznego „uderzał w nos”.

Sanepid, biegli i sąsiedzi: niewiele. Remont: potwierdzenie.

Arsenał chemiczny

Co właściwie mogło „uderzać w nos”? Sanepid spisał w 2017 roku wszystko, co stało na półkach: proszek do prania Ariel, Ługa krochmal, płyn do płukania tkanin, ACE. Do tego szare mydło do kołnierzyków.

Pralnia, w której najgroźniejszą substancją jest krochmal, według sądu nie dawała spać w nocy.

To nie jest nadwrażliwość, sąd tak powiedział. Jeśli nikt poza powodami tego nie czuł, to „przeciętny odbiorca” jest w tej sprawie tylko jeden. Ten, który pozwał.

Jak to jest możliwe?

Udostępnij tę historię:

FacebookX

do 5 października 2027

Czas do wniesienia skargi nadzwyczajnej przez Rzecznika lub Prokuratora Generalnego.

Ta historia jeszcze się nie skończyła.

Mów. Pytaj. Nie przestawaj pytać.

FacebookX