Chorowali, kiedy nie chodzili do lekarza. Wyzdrowieli, kiedy chodzili.
Sąd: po wyprowadzce zdrowie się poprawiło, lekarka to „zdecydowanie potwierdziła”. Dokumentacja: nad pralnią powódka ani razu u lekarza. Po wyprowadzce: częste wizyty przez cztery lata.
Sygnatura: I Ca 105/20, Sąd Okręgowy w Suwałkach.
Sąd: po wyprowadzce „skończyły się bóle i zawroty głowy, problemy z układem trawiennym, niewyjaśnione wysypki i krwawienia. Powyższe zdecydowanie potwierdziła lekarz rodzinna”. Pacjenci zgłaszają się już tylko z sezonowymi chorobami, a „ich wizyty stały się zdecydowanie rzadsze”. To, według sądu, „dowodzi, iż immisje miały negatywny wpływ”.
A teraz kalendarz.
Nad pralnią chemiczną
- Opinia sądowo-lekarska, 2014: powódka w latach 2006-2013, kiedy pod mieszkaniem działała pralnia chemiczna, „nie korzystała z pomocy lekarskiej”
- Ta sama katedra, ponownie, 2020: w latach 2007-2013 „nie korzystała z pomocy lekarskiej”
- Dzieci, 2009-2014: okresowe infekcje gardła, badania krwi i wątroby bez nieprawidłowości
Po wyprowadzce (od 2014)
- Lekarka rodzinna, 2015: dolegliwości „występowały”, a powodowie jeżdżą „na konsultacje do Warszawy”
- Lekarka rodzinna, 2019: „ponad rok temu zgłaszali się często, sami i z dziećmi” z różnymi dolegliwościami. „Wizyty częste skończyły się przed około rokiem.”
- Dlaczego? „Starsze dzieci chyba wyjechały”
Nad pralnią chemiczną: powódka ani razu u lekarza. Siedem lat. Dwa razy sprawdzone przez biegłego medycyny sądowej.
Po ucieczce od pralni: różne inne dolegliwości, wizyta za wizytą, aż do około 2018 roku. Cztery lata po wyprowadzce. Skończyło się, bo „starsze dzieci chyba wyjechały”.
Według sądu to dowód, że pralnia im szkodziła. Według kalendarza to dowód na coś zupełnie innego.
Jak to jest możliwe?