Mieszkanie za ścianą = sporadyczna bytność. Mieszkanie nad pralnią = codzienna styczność
Świadkowie mieszkający tuż za ścianą pralni? Kontakt zbyt „sporadyczny”, by ich wysłuchać. Powodowie piętro wyżej? „Codzienna styczność”. Geometria procesowa nie zna granic.
Sygnatura: I Ca 105/20, Sąd Okręgowy w Suwałkach.
Świadkowie zawnioskowani przez stronę pozwaną mieszkali tuż za ścianą pralni. Sąd odrzucił jednak ich zeznania w całości, uznając, że skoro z pralnią stykali się jedynie „sporadycznie”, to ich relacja nie może zostać wzięta pod uwagę.
Tymczasem powodowie, mieszkający nad pralnią, zostali potraktowani jako osoby w „codziennej styczności” z jej działaniem.
Tak powstaje osobliwa geometria. Życie tuż za ścianą to kontakt zbyt sporadyczny, by się liczył. Życie piętro wyżej to kontakt codzienny i rozstrzygający. Bliżej znaczy mniej, dalej znaczy więcej, o ile pasuje to do wyniku.
Geometria procesowa nie zna granic.
Jak to jest możliwe?
Następny przykład
Trzeba było się poddać →