Jak brak dowodów stał się dowodem
Pomiaru nie ma, bo z góry uznano go za bezsensowny, a brak tego pomiaru sąd następnie zalicza na niekorzyść Marka i Marzeny. To tak, jakby powiedzieć kierowcy: nie będziemy sprawdzać, z jaką prędkością jechałeś, ale i tak wystawimy ci mandat za przekroczenie prędkości. Rachunek za biegłych: 23 138,93 zł.
Sygnatura: I C 90/15, Sąd Rejonowy w Olecku.
Hałasu nikt nie zmierzył. Nie dlatego, że się nie dało. Dlatego, że sąd uznał, że nie ma po co.
Logika z uzasadnienia: żeby zmierzyć hałas, pralnia musiałaby najpierw założyć gumowe podkładki pod pralki. A wtedy hałasu „co najprawdopodobniej” by nie było. Więc mierzyć nie trzeba. A skoro podkładek nie ma, to „przeciętna miara generowanych przez niezabezpieczone urządzenia przedmiotów hałasów jest przekroczona”. Bez liczby, bez decybeli, bez miernika.
Paragraf 22 w wersji olecka: nie zmierzymy, bo wynik mógłby wyjść dobry, a skoro nie zmierzyliśmy, to wynik jest zły.
Kiedy dwa lata później akredytowane laboratorium jednak zmierzyło, wyszło, że głównym źródłem hałasu w mieszkaniu jest ruch uliczny. Zobacz: Kiedy wynik pomiarów nie pasuje do wyroku.
Jak to jest możliwe?
Następny przykład
Toksykolog: niewidoczne. SR w Olecku: szara mgła. →