Jak to jest możliwe?
EKSPERT/ŚWIADEK vs SĄD ← Sprawa o zadośćuczynienie

Sami to złożyli: opinia lekarska, której dwa sądy nie chciały przeczytać

Powodowie sami złożyli do akt opinię biegłego medycyny sądowej. Objawów zatrucia: brak. Matka przez siedem lat nad „pralnią chemiczną” ani razu u lekarza. Wyrok: 300 000 zł za zdrowie.

Opinia sądowo-lekarska Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, ponowna analiza dokumentacji medycznej: powódka w latach 2007-2013 „nie korzystała z pomocy lekarskiej”; stężenie ponad 1000 razy mniejsze od dopuszczalnego, „szkodliwość (…) byłaby znikoma”; brak „obiektywnego nasilenia schorzeń”.
Wyrok I C 703/19 (Sąd Okręgowy w Suwałkach, 29.06.2021), „Sąd ustalił”: „Z pewnością” tetrachloroetylen objawiać się będzie nudnościami, bólem głowy, biegunką, wymiotami. Powodowie „odczuwali zawroty głowy, zaburzenia koncentracji, dolegliwości żołądkowo-jelitowe”.

Sygnatury: I C 703/19, Sąd Okręgowy w Suwałkach, oraz I ACa 932/21, Sąd Apelacyjny w Białymstoku.

Powodowie składają do akt opinię biegłego medycyny sądowej z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. Sami. Pismem z 18 marca 2021 roku, „na potwierdzenie faktu wystąpienia immisji, w tym tetrachloroetylenu, wpływu immisji na zdrowie powodów”.

Otwieramy ją.

  • Objawy zatrucia: „Z dokumentacji medycznej pokrzywdzonych nie wynika, by w okresie, kiedy w pralni (…) był używany czterochloroetylen, występowały u pokrzywdzonych typowe dla tej substancji objawy zatrucia.”
  • Schorzenia: „powodowane przez wiele czynników”. Mogłyby wystąpić „w sytuacji braku ekspozycji na czterochloroetylen”.
  • Ojciec: dokumentacja „nie wykazuje obiektywnych przesłanek pogorszenia się jego stanu zdrowia od 2009 r.”
  • Matka: przez cały czas, kiedy pod mieszkaniem pracowała pralnia chemiczna, „nie korzystała z pomocy lekarskiej”.
  • Dzieci: okresowe infekcje gardła. Badania krwi i wątroby bez nieprawidłowości.

Ta sama katedra sprawdza swoją opinię drugi raz, na całym materiale z procesów, pomiarach i opiniach z sądu w Olecku. Wynik ten sam. Matka w latach 2007-2013 u lekarza nie była. Zmierzone stężenie jest „ponad 1000 razy mniejsze od najmniejszego dopuszczalnego stężenia w miejscu pracy”, więc „szkodliwość takiego stężenia byłaby znikoma”. Skargi są „niespecyficzne”, a związku z wentylacją „brak jest możliwości wykazania”.

Co zrobił z tym sąd

Sąd Okręgowy w Suwałkach, 2020, w sprawie o czynsz, czyta tę opinię i pisze: zatrucia nie było, ale opinia „wykazała”, że objawy są charakterystyczne dla budynku z wadliwą wentylacją. Biegły napisał „brak jest możliwości wykazania”. Sąd przeczytał „wykazała”. Pisaliśmy o tym w historii o syndromie chorego budynku.

Sąd Okręgowy w 2021 i Sąd Apelacyjny w 2022 idą krok dalej. Opinii, którą złożyli sami powodowie, w ogóle nie zauważają. W żadnym z dwóch uzasadnień nie pada słowo „sądowo-lekarska”.

Za to w ustaleniach: „Z pewnością długotrwałe przebywanie w atmosferze tetrachloroetylenu objawiać się będzie typowymi dolegliwościami (…), tj. nudnościami, bólem głowy, biegunką, wymiotami”. Ten sam biegły toksykolog, na którego powołuje się sąd, w tym samym zdaniu dodaje, że stopień przenikania tej substancji do innych pomieszczeń „można określić wyłącznie na podstawie pomiarów stężeń”. Pomiary są. Według biegłego lekarza stężenie ponad tysiąc razy niższe od najmniejszego dopuszczalnego w miejscu pracy.

Sąd Apelacyjny zamyka temat: „każdy z nich odczuwał fizyczne dolegliwości związane z przenikaniem substancji chemicznych do lokalu”.

Siedem lat bez wizyty u lekarza. Zatrucia brak, według ich własnego dowodu. 300 000 zł.

Jak to jest możliwe?

Udostępnij tę historię:

FacebookX

do 5 października 2027

Czas do wniesienia skargi nadzwyczajnej przez Rzecznika lub Prokuratora Generalnego.

Ta historia jeszcze się nie skończyła.

Mów. Pytaj. Nie przestawaj pytać.

FacebookX