Mąż odpowiada za firmę żony. Na podstawie przepisu, którego nie ma.
Pralnię prowadziła Marzena. Marek Adrian płaci razem z nią, bo nie wykonał obowiązku z wyroku z 2019 roku. Sąsiedzi wyprowadzili się w 2014. W Suwałkach i Białymstoku wystarczył akt ślubu.
Sygnatury: I C 703/19, Sąd Okręgowy w Suwałkach, i I ACa 932/21, Sąd Apelacyjny w Białymstoku.
Przepis Art. 415 k.c.: odpowiada ten, kto „z winy swej” wyrządził szkodę. Art. 24 § 1 k.c.: roszczenie przysługuje przeciwko temu, „czyje działanie” narusza dobro osobiste. Za zaniechanie odpowiada się tylko wtedy, gdy istniał obowiązek działania.
Poprawnie Żeby mąż odpowiadał osobiście, sąd musi wskazać jego własne działanie albo zaniechanie, kiedy do niego doszło i źródło obowiązku, którego nie wykonał. Małżeństwo i współwłasność lokalu to nie czyn.
Pralnię prowadziła Marzena. Wszystkie sądy to wiedzą.
Marek Adrian dostaje wyrok na 300 000 zł razem z nią. Dlaczego? Sąd Apelacyjny: „zaniechania pozwanego w zakresie immisji z lokalu stanowiącego jego współwłasność są równorzędne z działaniami jego małżonki, która prowadzi pralnię”.
Jakie zaniechania? Sąd wskazuje obowiązek: „na nim spoczywał obowiązek odpowiedniego uszczelnienia i wytłumienia lokalu użytkowego w sposób wskazany w wyroku Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 31 maja 2019 roku”.
Powodowie wyprowadzili się w marcu 2014 roku.
Pan Marek miał w 2014 roku wykonać wyrok, który zapadnie pięć lat później.
Kiedy to wszystko się zaczęło? Pozwani „od dawna” mają świadomość uciążliwości. Kiedy się skończyło? Nigdy, bo immisje przenikały „w sposób nieprzerwany”. Co konkretnie zrobił Marek Adrian? Nie wiadomo.
W polskim prawie nie ma przepisu, który robi z męża sprawcę tego, co zrobiła żona. W Suwałkach i Białymstoku wystarczył akt ślubu.
Jak to jest możliwe?